Bhagavad Gita Chapter 2 Verse 4, 5

Bhagavad Gita Verse 4

Bhagavad Gita Chapter 2 Verse 4, 5

 அர்ஜுனன் கூறினான்: எதிரிகளைக் கொல்பவரே, மது எனும் அரக்கனை அழித்தவரே, எனது பூஜைக்கு உரியவர்களான பீஷ்மர், துரோணர் முதலியோரை போரில் எவ்வாறு என்னால் எதிர்த்து தாக்க முடியும்?


Bhagavad Gita Chapter 2 Verse 4

பொருளுரை:

மதிப்பிற்குரிய பெரியோர்களான பாட்டனார் பீஷ்மரும், ஆசிரியர் துரோணாசாரியரும் எப்போதும் வழிபாட்டிற்கு உரியவர்கள்.


அவர்கள் தாக்கினாலும்கூட அவர்களை எதிர்த்துத் தாக்கக் கூடாது. பெரியவர்களுடன் வார்த்தைகளால் கூட சண்டையிடாமலிருப்பது பண்பாடாகும்.


 சில சமயம் அவர்கள் கொடூரமாக நடந்து கொண்டாலும் கூட அவர்களைக் கொடூரமாக நடத்தக் கூடாது. அவ்வாறிருக்க, அர்ஜுனனால் எப்படி அவர்களை எதிர்த்துத் தாக்க முடியும்? கிருஷ்ணர் அவரது பாட்டனாரான உக்ரசேனரையோ.


ஆசிரியரான சாந்திபனி முனிவரையோ எதிர்த்துத் தாக்குவாரா? இவையே அர்ஜுனனால் கிருஷ்ணரின் முன்பு வைக்கப்பட்ட சில தர்க்கங்களாகும்.


Bhagavad Gita Chapter 2 Verse 5

மஹாத்மாக்களான எனது ஆச்சாரியர்களின் வாழ்வை அழித்து, நான் வாழ்வதை விட இவ்வுலகில் பிச்சையெடுத்து வாழ்வதே மேல். உலக இலாபங்களை விரும்பும்போதிலும், அவர்கள் பெரியோர்களே. அவர்கள் கொல்லப்பட்டால், நாம் அனுபவிப்பவை அனைத்திலும் இரத்தக் கறை படிந்திருக்கும்.


பொருளுரை:

சாஸ்திர நியமங்களின்படி பகுத்தறிவை இழந்து வெறுக்கத்தக்கச் செயல்களில் ஈடுபடும் ஆசிரியர் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவர்.


துரியோதனன் செய்யும் நிதி உதவியின் காரணத்தால், பீஷ்மரும், துரோணரும் அவனுக்கு சாதகமாகச் செயல்பட நேர்ந்தது. கூடாது. உண்மையில், வெறும் நிதி உதவியை அடிப்படையாகக் கொண்டு.


அத்தகைய நிலையை அவர்கள் ஏற்றிருக்கக் இச்சூழ்நிலையில், அவர்கள் ஆசிரியருக்குரிய மதிப்பை இழந்து விட்டனர். ஆனால் அர்ஜுனனோ அவர்களை இன்னும் பெரியவர்களாகவே கருதுவதால், அவர்களைக் கொன்று பௌதிக இலாபங்களை அனுபவிப்பது, இரத்தக் கறை படிந்து அழுகியதை அனுபவிப்பதாகும் என்று எண்ணுகிறான்.


Chapter 2 verses 10, 11

Chapter 2 Verse 1, 3

Chapter 2 verses 6, 7

Post a Comment

0 Comments
* Please Don't Spam Here. All the Comments are Reviewed by Admin.